Rolf Slotboom - stories_my_master

What's happening?

About Ace

Ace & Media

Ace in Videos

Rolf Blog & Columns

Some Personal Stories

Recent results

Player of the Year 2008

Dutch Poker Champ 2005

The Dutch Poker Police

Potnopine Hold'em

Guestbook

Ask Ace

Poll

Links

Contact Ace

Rolf Slotboom over zijn Master Classics: De rancune, de TV, de kritiek, en het complete dagelijkse day-by-day report

De Master Classics of Poker 2006, met de bijbehorende TV-uitzendingen en ook mijn eigen prestaties + speltactieken hebben toch wel veel stof doen opwaaien. Hier dan mijn verhaal, onderverdeeld in 2 delen: eerst "My MasterClassics: De rancune, de TV & de kritiek", en vervolgens het complete day-by-day report dat eerder in forum-thread vorm op PI is verschenen.

My Master Classics: De rancune, de TV & de kritiek

Rancune als drijfveer

In sport is het een bekend gegeven dat mensen die rancune hebben t.o.v. iets of iemand, als gevolg daarvan extra gebrand zijn om te presteren. De emoties maken dan als het ware extra krachten los. Men hoeft alleen maar te denken aan het jaar dat Johan Cruijff de grote concurrent Feijenoord had kampioen gemaakt, na te zijn uitgekotst / te oud bevonden door zijn eigenlijke liefde Ajax.

Nu ben ik geen Johan Cruijff. En ik word ook niet al te vaak gezien als "te oud". Maar rancuneus ben ik zeker. Het feit dat bij het verdelen van de sleutelposities voor de TV-uitzendingen op RTL7 men mij simpelweg opzij had geschoven, was iets dat voor mij maar moeilijk te verkroppen was. Jarenlang had ik samen met Holland Casino geprobeerd de Master Classics zo goed mogelijk voor het voetlicht te brengen - met name middels mijn dagelijkse reports, maar ook via bijdragen op radio, TV, etc. Het achterliggende idee was (in ieder geval bij mij) altijd dat als dan uiteindelijk eens een dagelijks Master Classics journaal op TV zou worden opgestart, dat de presentator dan bij voorbaat min of meer zou vaststaan. Daar zou geen discussie over moeten zijn dan, zo leek mij: Ik had door al het gedane werk, door mijn kennis en ervaring, maar ook door mijn loyaliteit aan het HC mijzelf in de positie gebracht dat ik de enige was die dit op zich zou kunnen nemen.

Die gedachte werd alleen maar sterker toen ik meer en meer Master Classics finaletafels had verslagen, ik bovendien bij alle grote toernooien in Europa als reporter aanwezig was, en ik daarnaast door mijn vele TV-uitzendingen op Eurosport ik feitelijk de enige echt ervaren pokercommentator van Nederland geworden was. Deze combinatie van ruime ervaring in het kunnen dragen van een TV-uitzending, mijn brede kennis op het gebied van poker in Europa, het feit dat ik met vrijwel alle grote pokerspelers in Europa ooit wel aan tafel heb gezeten, en mijn aanwezigheid bij alle Master Classics finales in de laatste vijf jaar - deze combinatie zou moeten zorgdragen dat bij een eventuele TV-uitzending over de Master Classics, mij gewoonweg niet om mij heen zou kunnen. Althans, zo dacht ik.

Ace aan de zijlijn

Maar toen ik hoorde wie het programma zou gaan produceren kreeg ik mijn eerste twijfels. Deze producenten had ik al ooit in het buitenland ontmoet (Barcelona), maar ik had daar niet de indruk gekregen dat men al te zeer onder de indruk was van zowel mij als mijn poker-CV. Sterker, ik had het idee dat men niet eens wist wat ik eigenlijk allemaal al had bereikt. Bovendien was het mij duidelijk dat er ook wel van karakterologische verschillen sprake was, vooral omdat ik nu niet bekend sta als een fan van de stoere "borst vooruit / kijk eens hoe goed ik ben" manier van doen die door deze productiemaatschappij duidelijk wel zeer wordt gewaardeerd. Kortom, meer en meer begon ik het gevoel te krijgen: "Rolf, je wordt gewipt."

Mijn eerste kontakten met de producenten na het bekend worden van de TV-deal bevestigden dit alleen maar. Hoewel ik aardig en voorkomend tegemoet getreden werd, kreeg ik steeds het volgende zinnetje te horen: "Rolf, je staat op ons lijstje. We hebben nog helemaal geen beslissing genomen, dus maak je geen zorgen - alles ligt nog open." Een mijns inziens vreemde gedachtegang. Immers, ik was welgeteld de enige persoon in heel Nederland die objectief gezien aan alle vereisten voldeed. Sterker, zelfs op ieder afzonderlijk criterium (ervaring, kennis etc.) zou ik zo'n beetje bovenaan moeten staan. In mijn visie was het dan ook simpel: Je kiest die persoon, of je kiest hem niet. Het feit dat men mij niet automatisch bovenaan de lijst had gezet, maakte mij als snel duidelijk: "Rolf, ze gaan trachten met zachte hand om jou heen te gaan."

Toen ik daarna sprak met de hoogste persoon van RTL7, werd dit gevoel alleen maar sterker. Niet alleen zei deze persoon niets te weten van poker en dus vrijwel zeker maar gewoon het advies van SimpelTV op te volgen wat betreft de pokerexpert. Nee, belangrijker nog: Bij de documentatie / DVD's van bestaande programma's die hij had aangeleverd gekregen, en op basis waarvan hij zijn mening moeten vormen, zat geen enkele uitzending van mij! D.w.z.: Hij had wel de beschikking over de EPT-uitzendingen van Veronica met die Ierse grappenmaker, en hij beschikte tevens over die ene RTL7-uitzending van de Monte Carlo Millions van Hans Bohm & Sijbrand Maal. Maar juist van die persoon die al 22 Eurosport-uitzendingen op zijn naam had, waarvan liefst 17 volledig alleen, juist van die persoon was geen spoor te vinden. Duidelijker kon het mij niet worden: Ik word gewipt.

Ik besloot daarop te gaan praten met de persoon vanuit Holland Casino, die natuurlijk ook een zeer zware stem in dit geheel had. Immers, het leek mij na al onze jaren van plezierige samenwerking wel duidelijk dat HC als voorkeur had dat ik op die stoel zou plaatsnemen. Echter, in plaats van het harde "Wij willen Rolf" waar ik op gehoopt had, had HC in de gesprekken met SimpelTV & RTL7 slechts gezegd: "Rolf is 1 van de personen tegen wie wij geen enkel bezwaar hebben - maar de keus is geheel en al aan jullie." Mooi om te horen natuurlijk, maar toch niet helemaal wat ik hoopte. Echter, mede door het feit dat buiten misschien Sijbrand Maal ik niet al te veel geschikte alternatieven voor mijzelf zag (immers, de mensen die SimpelTV het liefst op die stoel zouden zetten speelden zelf mee, en de andere personen die naar voren geschoven waren had ik allemaal al geklopt bij de race om het Eurosport commentaar), dacht ik: "Tsja, ondanks het feit dat ze me eigenlijk niet willen, hebben ze waarschijnlijk gewoonweg geen andere keus."

Uiteindelijk vonden ze toch andere mensen - het duo Wilco Terwijn / Arthur van den Meeren. Een combinatie van iemand die niets van poker weet met iemand die wel wat van poker weet, en ook een zeer intelligente en voorkomende vent is - maar die tegelijkertijd noch ervaring heeft in het TV-presenteren, noch al te veel concrete kennis heeft van het Europese poker of het zelf spelen op het allerhoogste niveau. Ik voelde me om het maar plat te zeggen, een beetje genaaid. Waar Holland Casino steeds had gezegd te willen zorgdragen voor een kwalitatief hoogstaande produktie, waren ze nu akkoord gegaan met wat toch niet anders kan worden gezien als een vederlicht presentatieduo. En dit alles wetende dat de 'most likely choice', die bovendien meerdere malen had aangegeven het programma zeer graag te doen, simpelweg links was laten liggen.

Na wat overleg met de mensen in het HC die mij toen hun (natuurlijk ook wel begrijpelijke) visie gaven dat ze gewoon vertrouwen moesten hebben dat SimpelTV de juiste keuzes zou maken, en dat ze nu niet meer alsnog een veto konden of wilden uitspreken, besloot ik uiteindelijk het Main Event zelf te gaan spelen. Mijn visie was eenvoudig: Die TV-gasten willen me niet op de ene stoel - wel, dan krijgen ze me gewoon op de andere.

Vooroordelen & Vermoedens bevestigd

Let wel: Ik had ik die periode van mijn hart geen moordkuil gemaakt. Immers, waar ik zelf jarenlang had gewerkt om poker zo goed en zo serieus mogelijk voor het voetlicht te krijgen, daar werd nu voor het mijns inziens belangrijkste pokerprogramma tot nu toe alles in handen gelegd van twee of drie mensen die met alle goede wil toch niet beter te omschrijven waren dan lichtgewichten op dit vakgebied. Het was alsof Ajax voor de belangrijkste wedstrijd van het jaar zijn beste spitsen thuisliet om te experimenteren met een paar gasten die na wat training ook best wel tegen goed dat balletje moesten kunnen trappen. Althans, zo voelde het voor mij - en laat het duidelijk zijn, ik was natuurlijk verre van objectief in deze.

Nu heb ik niet alleen maar karrenvrachten met stront uitgestort, hoor. Zowel tegen SimpelTV alsook tegen Arthur zelf heb ik gezegd dat ik wel degelijk denk dat Arthur de uitstraling, de welbespraaktheid en ook de intelligentie heeft om op termijn dit programma te kunnen dragen. Maar het probleem was: Het ging er niet om dat op termijn het programma goed moest zijn - nee, met slechts 4 uitzendingen moest men er simpelweg direkt staan. Daarom ben ik het ook niet eens met de argumenten die later naar voren zijn gedragen als zou men "ons een kans moeten geven om fouten te maken - immers, het gaat om een nieuw & jong team dat nog moet groeien". Dat is mijns inziens een argument dat wel opging toentertijd bij Eurosport bij de start van de EPT-uitzendingen, maar nu niet meer - simpelweg omdat men de keuze heeft gemaakt met onervaren mensen aan de slag te gaan. SimpelTV kon gewoon het hele EPT-concept kopiëren (zoals men ook gedaan heeft, tot de handvoorbeelden aan toe), en vervolgens met mij en steeds 1 andere speler, of misschien wel met mij & Arthur samen plus daarbij een leuk meisje die ook nog wat van poker weet, vanaf dag 1 gewoon een goed produkt neerzetten. Helemaal omdat uiteindelijk bleek dat de persoon die bedoeld was grappig te zijn (Wilco), nu de hele tijd mee zat te praten over poker, en juist zijn kracht - vlot & grappig zijn - daarbij wat liet ondersneeuwen. Let wel: Ik vond & vind het programma lang niet zo slecht als vele mensen op de diverse pokerforums hebben doen voorkomen, en ik vind het zelfs uitermate vervelend al die azijnpissers die altijd ieder nieuw initiatief omver willen blazen, belachelijk maken etc. Dat is nergens voor nodig, zeker niet als daarbij alleen maar de negatieve aspecten keer op keer worden benadrukt en niet de vele positieve aspecten die er ook wel degelijk zijn.

Maar voor mij bleef het natuurlijk zuur om te zien dat er nu drie mensen waren op de belangrijkste posten die - OK, allemaal heel begrijpelijke - beginnersfouten zaten te maken. En dit terwijl juist de personen met proven track records, die dergelijke fouten met een hoge mate van zekerheid niet zouden hebben gemaakt, gewoonweg thuis zaten.

Rolf & De uitzendingen

Al met al was ik dus begonnen het het spelen van het Main Event en - zoals ik ook wel had verwacht - geen spoor van mij in de eerste uitzending. Officieus Nederlands Kampioen, 1 van Nederlands beste cash gamers (zeker ook op de lange termijn, zeg de laatste 8 of 9 jaar of zo), en bovendien nog de enige Nederlandse strategieanalist met twee internationaal erkende boeken op zijn naam - echter, in de uitzending kwam ik niet voor. Wel veel andere sterke spelers, plus her en der wat mensen die binding hebben met de produktiemaatschappij - maar van de "Ace" geen spoor.

Nu zeggen sommigen van jullie misschien: "Ja maar Rolf, als ze je niet moeten, dan moeten ze je niet. Laat het toch gewoon gaan!" En misschien hebben jullie dan nog wel gelijk ook. Maar ik denk nu eenmaal anders dan misschien de meesten. Ik dacht: Jullie krijgen me - of jullie nu willen of niet.

En inderdaad: Na twee dagen van zeer solide & strategisch spel, met als doel een succesvolle combinatie te maken van overleven en chips vergaren, werd ik voor dag 3 gebeld dat men mij aan de TV-tafel had gezet. De eerste die mij belde was Arthur, die zei dat hijzelf extra zijn best gedaan had om dit voor elkaar te krijgen. Dat vond en vind ik een groot compliment waard. Immers, ook tegen Arthur zelf had ik gezegd dat ik het niet terecht vond dat hij op die stoel zat, omdat ik vond dat ik op die stoel had moeten zitten. Sterker, tot op het laatste moment had ik ook geprobeerd dit alsnog voor elkaar te krijgen, zelfs als dit ten koste zou zijn gegaan van Arthur. Veel andere mensen zouden (terecht) hebben gezegd: "De pleuris met die Rolf, hij zoekt het maar uit." Maar hij deed dit niet, nee sterker: Hij deed klaarblijkelijk juist extra zijn best om dat te geven wat hij vond dat ik verdiende. Een groots & onbaatzuchtig gebaar, dat ik zeer zeker heb gewaardeerd.

En tja, op die derde dag had ik, zoals je in het onderstaande day-by-day report kunt lezen, weten te overleven met - in alle bescheidenheid - geweldig short-stack spel (niet in beeld). Maar belangrijker nog: Toen ik met spectaculair en in de ogen van velen absoluut kamikazespel (wel in beeld) mij naar de chiplead had weten te beuken, ja toen was ik ineens natuurlijk wel goud waard voor de TV-producenten. Toen was ik voor de mannen van Simpel plotseling degene die de show had gemaakt, die de kijkcijfers had helpen opkrikken, die gezorgd had voor ongewoon dramatische momenten etc. Zoals gezegd: Allemaal heel begrijpelijk. Misschien had ik, als ik in hun schoenen had gestaan, wel precies hetzelfde geredeneerd als zij. En had ik ook, net als zij hadden gedaan, dat consciëntieuze maar vooral ook lastige mannetje Rolf die altijd wel wat te zeiken heeft aan de kant gezet voor mensen uit de eigen stal. Nu zei de producent, al dan niet met en kwinkslag: "Jongen, ik vond je eerst maar een vervelend en eigenwijs mannetje met een veel te grote mond. Maar ik moet je nageven: Je hebt je woorden helemaal waargemaakt." Een mooi compliment, dat zeker. Maar ook mosterd na de maaltijd. Voor mij, alsook voor de kijkers thuis.

Kritiek op spel

En hoewel de derde uitzending met de dramatische 5s4s vs. AT & KK vs. AA handen een zelden vertoond zinderend slot van een pokeruitzending - en derhalve dus prachtige TV opleverden - was nu natuurlijk de tijd gekomen voor de railbirds, de vrienden van geëlimineerde of degenen met verloren percentages, om nu eens flink Rolf te gaan bashen. Immers, Rolf zou een luckbox zijn en als en een bingo-speler hebben gespeeld, terwijl juist Thierry & Menno het allemaal perfect zouden hebben gedaan. Dat soort shit.

Wel, hierover zal ik kort zijn. Door de jaren heen heb ik altijd ladingen kritiek gehad op mijn spel. Vanaf het allereerste begin dat ik startte als prof hebben de grote en ervaren spelers mij geprobeerd klein te houden. En zelfs toen ik me al lang had opgewerkt naar de toch niet kinderachtige, dure pot-limit Omaha partij in Amsterdam en daar gedurende 3 of 4 jaar de grootste winnaar was, zelfs toen hebben mensen er alles aan gedaan om mij vooral toch te omschrijven als de "Jongen met de Gouden Pik" in plaats van als gewoon een goede of zelfs topspeler. Pas na enkele jaren dag in, dag uit met deze zelfde groep spelers te hebben gespeeld kwam er langzaam wat waardering voor mijn consistentie, mijn uithoudingsvermogen, mijn spelinzicht en mijn constante resultaten. En nu ik deze strategieën van mij heb prijsgegeven in mijn recent uitgebrachte PLO boek, nu zitten er ineens dagelijks tientallen mensen online te spelen volgens precies dat systeem van mij dat door velen juist altijd als dom & gelukszoekerig is omschreven.

En nu lijkt dan weer hetzelfde proces zich te herhalen bij mijn toernooispel. De stuurlui aan wal staan weer om het hardst moord & brand te schreeuwen, wijzend naar wat een belachelijke speelstijl ik zou toepassen. Ik geloof het allemaal wel. Wat ik deze mensen kan verzekeren is dat mijn hele toernooistrategie gebaseerd is op een aantal behoorlijk diepe gedachten, inclusief het aanpassen aan verschillende situaties, gebruik maken van image, de diepte van het geld, de mate van blind- en ante-druk, en het confronteren van tegenstanders met situaties waar ze voor het blok komen te staan. Plus, misschien wel het belangrijkst van alles: Een strategie die gebaseerd is op eerst overleven, zonder ten koste te gaan van datgene waar het mij om gaat: maximale kans op plaats 1. Tuurlijk is het dan simpel om 1 enkele hand uit zijn verband te halen, en aan te voeren als zijnde 'het' bewijs van gelukzoekers-spel. Zeg maar wat een aantal jaren geleden ook gebeurde bij de Td8d hand van Gus Hansen, waarbij er pas veel later mondjesmaat enige waardering kwam voor zijn gedachtenproces. Dat inzicht in mijn gedachtenproces gun ik de mensen nog niet, of nog niet volledig - daarvoor heeft men mijns inziens op de diverse pokerforums te massaal & te negatief geprobeerd mij 'af te zeiken'. (Niet in het 'gewone' Nederlandse publiek: Die waren juist uitermate enthousiast over het getoonde spel, met name natuurlijk omdat het had geleid tot veel spectaculaire momenten.) Maar ongetwijfeld zal ik in 1 van mijn CardPlayer artikelen wel wat dieper ingaan op deze materie - vooral ook wanneer ik deze toernooistrategie van mij nog wat verder doorontwikkeld & uitgekristalliseerd heb.

Voor nu is dit "My Master Classics" stukje voorbij. Mijn rancune ook - zeker omdat ik nu heb laten zien tot wel iets meer in staat te zijn met toernooien dan "alleen maar" het winnen van een €16,000 evenement (zoals 1 van de al dan niet onderhuidse steken aan mijn adres was - dit terwijl iedereen toch weet dat ik zelden of nooit toernooien speel). Daarnaast ben ik ook gewoon blij dat de RTL7-uitzendingen wel degelijk een redelijk succes blijken te zijn geworden. En dat (ondanks enkele mijns inziens onbegrijpelijke vergissingen niet alleen m.b.t. de kaarten maar vooral ook m.b.t. internationaal erkende spelers als Ulriksen & Grundtvig) met name Arthur toch de kans heeft gegrepen zich enigszins te herstellen van het zeer moeizame begin. Een moeizaam begin dat wellicht volstrekt logisch is - echter dat mijns inziens in ieder geval in enige mate had kunnen voorkomen worden.

Nou ja, we zullen zien hoe de toekomst wordt: Of ik jullie al dan niet kan verblijden met nog wat meer 'kamikaze'-spel aan de toernooitafels, of dat ik zal besluiten mij toch te beperken tot mijn kracht - de cash games, de reports & de strategische analyses. Op deze site, en natuurlijk gewoon in mijn artikelen, houd ik jullie hiervan op de hoogte. Maar nu dan eerst nog even mijn Master Classics-toernooi in vogelvlucht.

My Master Classics: Het complete day-by-day report

Dag 1

Jongens, een HEEL snelle update van de eerste dag. Extreem strak gespeeld a la HC Pokerkampioenschappen in een echte "plodding" day. 1 x risico genomen door second hand low te spelen met QQ tegen Martin Wendt door eerst als 2e een minimum raise te flatcallen, om dan tegen Martin's 1600 reraise over de top te komen. (Na 3 minuten denken fold hij naar eigen zeggen QQ.) Win verder een potje door een mooie tegenstander te elimineren. Ongeraiste multiway pot AK in LP, flop K54, raise mijn tegenstanders 500 bet naar 2k & call zijn 5.5k all-in reraise. Mijn hand houdt staande tegen 76. Elimineer ook de shortstacked Gunnar Ostebrod die all-in raist naar 2700 met 33. Ik call vanuit mijn 300 big blind met AJ & flop een boer. Voor de rest alleen kleine potjes gespeeld, krijg veel respect aan tafel, maar probeer daar geen misbruik van te maken. Stack na dag 1: 23,825 ofzo, iets meer dan gemiddeld denk ik. Wel is net Mark Teltscher aan tafel gekomen, en als we morgen in dezelfde samenstelling verder spelen vergroot dit de kans op voortijdige uitschakeling - danwel natuurlijk een double-up down the line. Hoop dat ik morgen hier nog een tweede update kan plaatsen als nog actieve deelnemer - maar dat zal verre van makkelijk zijn.

Ook aan mijn tafel: Matthias Stieger 24K, Kees "Koeman" 42K ofzo, een Nederlandse jongen die Jan-Maarten heet geloof ik (niet Cobben) 18K ofzo, Martin Vallo OUT, Martin Wendt 22K denk ik, Gunnar Ostebrod OUT, Mark Teltscher 38K.

Dag 2

Begon aan zelfde tafel als gisteren, maar verloor ruim 4K nadat ik reraiste met QQ en toen all-in gereraist werd door wat ik inschatte een zekere AA. Ik besloot uiteindelijk te folden. Mark Teltscher had in die hand ZEER lang zitten nadenken in de small blind voordat hij weggooide, en claimde eveneens QQ te hebben gefold.

Ik herstelde door 2x uncontested te winnen met all-in reraises tegen losse raisers (Mark Teltscher & Matthias Stieger). En nadat ik voor met TT won tegen een 6K all-in move van een 98 suited, zat ik boven de 30K. Toen werd de tafel opgebroken, en moest ik naar een tafel met loose / aggressive kanonnen.

Met QQ en de big blind 800 (antes 100), raiste ik UTG +1 naar 3100. Let wel: Dit was pas de 6e hand daar aan tafel, waarbij reeds mijn linkerbuurman het voor elkaar kreeg om een limp/reraise te re-reraisen met KdJd, en daarna ook nog de re-re-reraise van de limper te betalen voor 45K total - en die persoon had ook slechts JJ! Een knaltafel dus, en na mijn raise werd het gepast naar de kleine blind. De hand ervoor, als big blind, had deze persoon tegen een raise + call all-in gereraist, en nu deed hij dat weer tegen mij, 38K total.

Ik moest lang denken. Het voelde alsof de tegenstander sterk was, maar goed QQ verslaat veel handen natuurlijk. Het was wel een mega-raise dit, en de vraag was dus: Zou hij dit met AA of KK doen? Nadat ik besloot de (voor mij) 30K extra te callen, wist ik het antwoord: Ja - dat zou hij doen. QQ tegen KK - niet de best mogelijke hand match-up. Helemaal niet toen de eerste flop kaart een K was. Maar de dealer luisterde keurig: De board KJT gaf mij een open-ender, en ik riep: "Dealer, je kan het! Een aas of een negen, je kan het!" En inderdaad, ze kon het: Pof - een aas op de river, en de Ace was still alive.

Verder bleef ik, zoals de hele dag en ook gisteren, ultra-strak spelen. Nadat ik shortstack Henning Granstad all-in had gereraist met AQ en hij voor 15K total callde met A9, had ik zelfs een 76K stack. Maar na een beetje dom eerst naar 4100 te hebben geraist met KQ, en toen te hebben gefold tegen Wim van Leeuwen's all-in reraise voor 28K, en na in het laatste uur geen enkele hand meer te hebben gespeeld, eindigde dag 2 op 65K. Iets minder dan de helft dan de chipleader, dus dat is zo slecht niet. Maar ik zit aan een heel lastige tafel met mensen die zeer loose / aggressive spelen en ook bereid mijn mega-raises te callen - dus het zal een ZEER zware dobber worden morgen.

Ik zou zeggen: Wish me luck.

Dag 3

Ik word om half 2 gebeld door zowel Arthur als Jurriaan van Simpel TV dat ze mijn tafel tot TV-tafel hebben gemaakt. Met een average stack van 65K en een tafel vol knallers heb ik het zwaar.

Desalniettemin heb ik mij voorgenomen vandaag te gaan rammen. De laatste 2 dagen heb ik ultra-strak gespeeld, en mijn tegenstanders weten dat. Ik open de tafel met een reraise voor 65% van mijn stack met alleen Jh8h tegen de toch zeer strakke Jan Maarten Meijer, die UTG+2 heeft geraist. Ik pak daarbij een paar kleine potjes, en bouw heel langzaam maar zeker richting 130K. Maar als ik wil gaan oogsten, gaat het mis.

Ik raise UTG voor 6 keer de big blind of zo met 88. Michael Keiner besluit all-in te reraisen voor 38K met AsJs. Ik call iets van 21K extra, blijf voorliggen tot het einde - maar een A komt op de river. Het is feitelijk pas de eerste grote pot sinds HEEL lang die ik heb verloren, maar het cut wel in mijn stack. Na de pauze ben ik terug op 85K, ver below-average als de TV-tafel wordt opgeboken.

Ik zak nog verder weg naar 65K, en nu de blinden en antes 3K-6K met 500 ante geloof ik zijn, besluit ik niet zonder slag of stoot eruit te gaan. Nog steeds gebruikmakend van het feit dat ik ook vandaag weinig moves heb gemaakt, ga ik rammen om me terug in het toernooi te beuken. Ik heb drie potten op rij uncontested all-in ge(re)raist, als ik de vierde hand weer een mega-raise maak naar 80K. Natuurlijk heb ik dit keer een echte hand, QQ, maar Thierry van den Berg besluit toch te callen met AK offsuit. Ik verwacht te gaan winnen, maar een koning flopt. Ik verlies mijn tweede coin flip op rij, en ben down to 55K.

Ik geef niet op. Ik ram de volgende twee handen ook all-in & win uncontested, maar dan komt de derde coin flip. Ik raise vanaf de button met QJ, en wordt all-in gecallt voor 35K door de strakke big blind. Hij showt 99, en dat houdt staande. Voor de derde keer op rij verlies ik een coin flip - juist in de fase dat de beslissingen vallen.

Ik vecht voor mijn leven. Ik blijf 2 van de 3 handen all-in pushen, simpelweg omdat ik niet 1 of 2 plaatsen wil stijgen - ik speel om te winnen. Ik heb al een keer Micha Mohawk gereraist met bagger om uncontested te winnen, als de volgende hand komt. Micha raist UTG naar 25K en ik vind AA. Ik maak dezelfde all-in reraise die ik ook met bagger zou maken, en ik weet dat Micha gaat callen. Hij *moet* ook callen, aangezien ik niet per se een monster hoef te hebben. Hij callt 54K extra met KQ, en mijn azen houden staande. Ik heb 180K - en ben back in business!

Meteen na deze hand hebben we nog 18 man, en ik trek een kaartje om terug te gaan naar de TV-tafel. We zitten daar met 4 Nederlanders! Ik win 2 potjes door wat strategische moves, maar besluit na het vuurwerk van net wat gas terug te nemen. Ik fold zelfs 88 in EP als first in, en ook AQ tegen een raise. Echter, nadat de massive chipleader aan mijn rechterkant een grote pot heeft gewonnen, precies in de pot waar ik die 88 foldde, ben ik in de vreemde situatie dat met mijn average stack van 205K ik vijf kleinere stacks aan mijn linkerhand heb: Andreas Hagen (70K), Thierry (140K), Jos Ariaans (45K), small blind Menno Vlekski (166K) en big blind Jan Boubli (82K). De blinden zijn net omhoog gegaan naar 4K-8K en de ante is verhoogd van 500 naar 1000.

Ik vind 54 van schoppen under the gun. Bagger voor sommigen - voor mij zijn het ideale kaarten om zo nu en dan net zo te spelen als de premium hands. Ik maak een in ogen van velen belachelijke raise naar 82K ofzo - zo ongeveer wat Jan voor zich heeft. Het wordt gefold naar small blind Menno Vlek, die all-in reraist voor iets van 165K ofzo. Met de big blind, de antes & mijn al geïnvesteerde 82K, ga ik in de tank. Als ik call & verlies, heb ik nog iets van 35K over. Als ik call & win, heb ik een stack van bijna 400K. Ik verwacht eigenlijk dat Menno deze actie enkel & alleen met AA of KK zou maken, maar probeer toch in te schatten wat de kans is dat hij AK heeft voor een niet-paar. Immers, ik krijg zo'n 3 tegen 1 voor mijn geld, en tegen 2 big cards ben ik maar zo'n 4 tegen 6 dog. Ik lach om mezelf: Welke sukkel raist nu voor 40% van zijn stack meer dan 10 keer de big blind met een 5-hoog? En dan nog sterker: Welke sukkel callt nog een extra 40% van die stack met dezelfde 5-hoog? Ik besluit die sukkel te zijn. Mijn doel is hier anders dan van de meesten. Ik heb maar 1 doel - winnen. Alle andere plaatsen interesseren me geen zak, ook niet als er een mooie geldprijs voor staat. Ik heb expres hoog risico-spel gespeeld met mijn mega-raises - dus vind ik dat ik als consequentie daarvan ook nu niet plotseling als een wimp kan folden, alleen maar omdat ik een 5-hoog heb.

Ik call, en ben hogelijk verbaasd dat Menno slechts een AT offsuit showt. Verbaasd, omdat hij toch moet weten dat ik met zo'n megaraise ofwel een premium pair heb, ofwel AK, ofwel kleine suited connectors - andere smaken zijn er niet in deze situatie, met de genoemde stack. En tegen deze range van handen is hij nooit meer dan 2-tegen-1 favoriet, maar wel soms meer dan 2-tegen-1 underdog. Bovendien weet hij dat ik mezelf met mij preflop raise heb gecommit.

Echter, als ik uiteindelijk de call maak, is hij natuurlijk wel een vrij duidelijke favoriet in een reuzenpot - wat betekent dat zijn beslissing om all-in te gaan uiteindelijk wel een correcte was. Dus dat ik in the end de pot met runner-runner flush weet te winnen is natuurlijk wel zeer lucky - echter geenszins zo "crimineel" als het in de ogen van velen is. Natuurlijk is het niet ideaal om vrijwel al je chips te riskeren met een 5-hoog. Maar dat is nu eenmaal de consequentie van de strategie die ik toepas. Het betekent ook dat mijn tegenstanders altijd voor het blok staan - en als ik dan 1 of 2 keer een lucky outdraw maak, ben ik wel direct op winstkoers.

Niet veel later vind ik KK. Ik besluit wederom een belachelijke mega-raise te maken, en raise de 8K big blind naar 180K. Ik weet dat iedereen me met elke fatsoenlijke hand zal callen tegen mijn 'obvious' bagger. En als Thierry binnen een seconde zijn hele stack erin heeft, denk ik dat ik hem te pakken heb. Maar het blijkt andersom - hij heeft mij te pakken. Thierry heeft azen en ik zit wederom als een grote dog in een reuzenpot. Ik schreeuw mijn keel schor om een koning - en krijg hem op de turn. Een 400K pot komt mijn kant op, weer met geluk. Ik cover nu bijna de chipleader aan mijn rechterzijde, en we zijn met nog maar 10 man left.

Na een handje of 5 te hebben gefold, met daarvoor en daarna Jan Sjavik te hebben gereraist (met QcJc tegen zijn EP raise, win uncontested), en ook Jan Boubli (met A5 offsuit uit de BB tegen een obvious steal attempt, weer win uncontested) en de blinds nu 5K-10K/1K ante, vind ik dan Js6s in de small blind. Iedereen past naar mij toe en ik zet big blind Sergei Pevzner all-in. Ik had verwacht dat hij survival zou willen spelen, maar hij callt de 135K extra met een A2 offsuit. Ik ben wederom een underdog, maar ook wederom een niet zo grote underdog als veel mensen dachten. The flop komt QT9, ik schreeuw weer mijn keel schor om hulp, en krijg inderdaad een boer op de turn. Toernooi over, 9 spelers left, en wonder boven wonder: Ik ben zelfs de chipleader.

Echter, degenen die zeggen dat ik dit toernooi nu ook *zeker* ga winnen met al mijn geluk van vandaag hebben ongelijk. De loting is voor mij slecht, met 2 grote stacks in mijn rug. En bovendien heb ik door mijn image van een maniak die ik zelf heb opgebouwd geen enkele speelruimte. Ik weet dat elke move die ik maak zal worden gecallt of geraist - en dus is het net zozeer mogelijk dat ik er morgen als eerste uitvlieg dan dat ik daadwerkelijk ga winnen.

Al met al hoop ik dat jullie me zullen steunen - finale morgen 5 uur stipt. Ik zal als altijd alles geven wat ik heb. En ik zal zeker Vrouwe Fortuna net zo nodig hebben als vandaag, aangezien mijn speelruimte morgen letterlijk nul komma nul zal zijn.

Tot morgen!

Dag 4

Na mijn slachthuis van gisteren en mijn overal rondgebazuin dat ik vandaag zou gaan doorknallen, besloot ik de finale wat rustiger te beginnen dan gepland. Ik kreeg slechte kaarten, en de combinatie van de full-ring game, drie short stacks en mijn loose / aggresssive (om niet te zeggen: maniakale) tafel image deden mij besluiten wat gas terug te nemen.

Nadat er her en der wat short stacks verdwenen, won ik weer twee potjes uncontested met grote reraises - mijn handelsmerk zeg maar. Na 2 uur spel had ik dan weliswaar mij opgewerkt naar 1 miljoen+, het slechte nieuws voor mij was dat zowel Jan Sjavik links van mij, alsook de persoon links van hem (Alex Jalali) ammunitie hadden bijgekregen.

Met 5 man over vond ik AK in de cutoff. Omdat ik niet de sterke Jan een goedkope button call met een speculatieve hand wilde laten maken, en om consistent te blijven met mijn overbet-strategie uit de voorgaande dagen, raiste ik de (ik meen) 14K big blind naar 120K. Dit alles natuurlijk in de hoop dat tegenstanders a la Vlekski gisten een move zouden maken met een gedomineerde hand tegen mijn 'obvious' bagger. De small blind Alex Jalabi reraiste mij snel naar 400K. Ik voelde niet veel kracht, en dacht eerlijk gezegd precies in de situatie te zitten die ik had willen opzetten - tegen AJ of AQ. Na even te hebben gedacht besloot ik te pushen voor 1,023 miljoen totaal. Let wel: Een mega-risky play om zo veel actie te geven met alleen AK, met de money zo deep. Na enig nadenken callde mijn opponent, en had ook AK offsuit, net als ik. Omdat hij de Kd had en ik de Ad, was ik flinterdun favoriet met twee hele remote flush draws tegen 1 remote flush draw voor hem met zijn As - hoewel natuurlijk dit een vrijwel coin flip was. Het board runner / runnerde echter ietsjes meer dan ik wilde in de richting van een backdoor flush voor mijn opponent - daar hielp geen roepen om rode kaarten iets aan :)
En that was it: voordat de finale eigenlijk echt begonnen was voor mij, lag ik er al uit. Deze massive pot gaf mijn opponent meteen bijna 60% van de totale chips in play, en hij won uiteindelijk ook het event.

Voor mij natuurlijk een teleurstellend resultaat, en nu kreeg ik de vele steunbetuigingen over "pech" en "crimineel" die ook mijn tegenstanders gisteren kregen. Maar ook dit zie ik weer anders. Ik had mijzelf namelijk in de genoemde coin flip positie gebracht door (juist tegen de enige persoon die mij coverde) willens & wetens een monster pot aan te gaan met alleen AK, en natuurlijk ook door mijn massive opening raise. Begrijp me niet verkeerd, ik zou het zo weer doen, simpelweg omdat het geld of een money finish me geen bal interesseert maar de titel des te meer - maar het was niet *alleen* pech dat ik eruit ging in deze hand. En met alle geluk van de laatste dagen was het natuurlijk logisch dat het balletje eens op zwart zou vallen i.p.v. op rood.

Maar jammer was het natuurlijk wel. Immers, ik was dit toernooi ingegaan met maar 1 doel, hem daadwerkelijk ook te winnen. Dat ik uiteindelijk de langst overgebleven Nederlander was, en ook de voor mij grootste toernooicash ooit binnenhaalde was allemaal mooi - maar niet waar ik voor gespeeld had. Helemaal ook om de vele critici (die ik al jaren heb) die mijn strategieën niet (willen) snappen de mond weer te snoeren, en ook om de producenten van de TV-uitzending juist *die* winnaar te geven die ze zeker in het begin juist niet wilden hebben (later natuurlijk wel, toen ze inzagen dat Rolf aan tafel wel heel mooie & dramatische TV opleverde), juist om die redenen had ik daar graag met de trofee gestaan. Maar gezien mijn fortuin op dag 2 & 3 heb ik natuurlijk al meer gekregen dan waar ik objectief gezien recht op had. Hoewel ik ook wel me heel mooi het toernooi in heb gemanoeuvreerd op juist dag 1, dag 2 en ook het begin van dag 3. Want juist daar heb ik het fundament gelegd voor de finale van vandaag door goed manoeuvreren & strategische moves - waar toch maar weinig over is gemeld door met name de azijnpissers die alleen maar de Rolf "Maniak" Slotboom willen zien.

Hoe dan ook, het is over nu. Back to business now - het volgende €150 of €200 artikeltje moet weer geschreven worden ;)

Thanks voor de support!

Back to Some Personal Stories